Helale haramla gidilmez.

Doğruya yanlışla varılmaz.

Eğri cetvelle düz çizgi çizilmez.

Gün güneşle; selamet salim akıllarla olur.

Aydınlık da aydın yüzlerle; muhsin çabalarla neşv-ü nema bulur.

Iskarta takımından körpe dimağ yetişmez.

Miadını doldurmuş, son kullanma tarihi geçmiş suratlardan aydınlık simalar çıkmaz.

Tatlı su sürüngenlerinden veli bitmez.

Yalama yapmış soysuzlardan karakter damıtılmaz.

Yüzleri kararmış mücrimlerden ışık beklenmez.

Kafa ve beden konforundan vazgeçmeyenler şehrin ışığı, medeniyetin kalbi olamaz.

Ahlak konseptini yitirmiş nano dünyacılar ahlak isyancısı olamaz.

Kalpleri taşlaşmış cin fikirli eblehlerden murat istenmez.

Kulakları sağırlaşmış takımadalardan ana kara çıkarılmaz.

Sarhoş ve serkeş akıllardan; efsane ve esrar tacirlerinden hayır umulmaz.

Pütür pütür yüzeylerden pürüzsüz resimler, saydam kareler alınmaz.

‘Maskeli balocu’ takımından akıncı beyleri olmaz.

Sultanın sarayından ve zenginin sofrasından ayrılmayanlardan adam çıkmaz.

Savaşmayan işbirlikçi şakşakçılardan ‘ulu-l emr’ olmaz.

Sığ ve sünepe akademisyenlerden ‘entelektüel’ çıkmaz.

Akidesini sorunlarının elinden kurtaramamış zavallılardan ‘yoldaş’ birikmez.

Perhizkar takvalara demirlemiş miskinlerden ‘kavgacı muttakiler’ çıkmaz.

Hırsız taifesinden ‘Ömer adaleti’ sadır olmaz.

Kart zamparalardan ‘kültür elçisi’, ‘hars hizmetçisi’ çıkmaz.

Sosyal pezevenklerden ‘hadimu-l halk’ ve ‘hadimu-l hak’ umulmaz.

Prestij budalalarından, kariyer kabzımallarından ‘usta öğretici’ çıkmaz.

Düğümlere üfüren ‘karanlığın kalleş bekçilerine’ nesil emanet edilmez.

Kalplere vesvese fısıldayan ‘ayartıcı iblislere’ hayat teslim edilmez.

Karanlık işlere düşkün teneşir yüzlülere masum hayaller teslim edilmez.

Fesad işçilerine hüsn-ü hat çizdirilmez.

Fikir cellatlarına hikmet te’vil ettirilmez.

Zulüm aygıtları hakikat araçlarına değiştirilmez.

Gerçeği perdeleyenlere, bilgiyi sansürleyenlere kürsüler bırakılmaz.

Yetimi itip kakanlara ve yoksulu doyurmayanlara hazinenin anahtarları verilmez.

Ayıp ve kusur arayarak insanları aşağılayan şımarıklara mal ve namus teslim edilmez.

Biriktirme telaşından kendini dahi unutan anamalcı ‘hutame’ ehline vicdan sorulmaz.

Azgın ve utanmaz mücrimlerden günahları sorulmaz.

Hakkı ve sabrı post modern zamanların girift dehlizlerinde yitirmiş zavallılardan ‘Asra andolsun’ sloganı duyulmaz.

Karakter zafiyeti ile malul kenz simsarlarından ‘infak’ beklenmez.

Allah’ın eli ile Ebu Leheb’in eli’ni karıştıranlardan ‘keramet’ sadır olmaz.

Allah’ın evi ile örümceğin evini karıştıranlardan ‘ihsan’ umulmaz.

Ayet ile hadisi karıştıranlardan ‘din’ öğrenilmez.

Nankör nefislerine bizatihi şehadet edenlerden ‘tekamül’ beklenmez.

İktidar fetişizmi ile azgınlaşan ruhlardan ‘merhamet’ dilenmez.

Nefsini ve elbisesini temizlemeyen necaset artıklarından ‘kalk’ komutu duyulmaz.

Libası idrarlı adamlardan ‘En-nezafetu mine-l iman’ işitilmez.

Klan zindanına kafeslenmiş beyinler özgür ruhlara kardeş olamaz.

Mülkiyet tutkusuyla zamanın ruhunu ıskalayan sefihlerden onurlu kimlikler çıkmaz.  

Kategorik akıllardan, didaktik müfredatlardan toplum oluşmaz.

Bayat malzemeden taze taam yapılmaz.

O halde ışık yükseldiği yerde aranmalıdır.

İzzet ve şeref, onur ve haysiyet ait olduğu yerde aranmalıdır.

Unutulan ‘aydınlık emanet’ hikmet’in vatanında aranmalıdır.

Darü-n Nedve’de değil, Darü-l Erkam’da aranmalıdır.

21 Ağustus 2019